Nisu sve knjige pisane da bi bile pročitane. Neke su pisane da bi ostale sakrivene. U svakom veku postojale su knjige koje su zabranjivali vladari, crkva, mudraci… Te knjige nisu lažne – one su opasne.

1. Crna knjiga – legenda o knjizi koja se čuva u starim manastirima. A koju smeju samo da čitaju izabrani monasi jer sadrži tajne o dušama koje ne mogu da pređu u onaj svet. Ko je pročita bez blagoslova, ostaje među svetovima.

2. Tajna učenja bogumila – Bogumili su posedovali ezoteriska znanja o reinkarnaciji, zvezdanim dušama i nevidljivim vezama. Njihove knjige su bile spaljene ali se priča da su segmenti sačuvani u skrivenim mestima u istočnoj Srbiji.

3. Knjiga bez slova – predanja iz Bosne i Crne Gore govore o knjizi koja ima prazne strane, ali kad se posmatra noću pod mesečinom, pokazuje znakove i slike sudbine.

4. Knjiga molitvi vračara – stari zapisi koje nedozvoljavaju sveštenici jer su mešavina hrišćanstva, paganstva i drevne magije. One su se prenosile šapatom, najčešće tokom obreda.

5. Knjiga senki – govorilo se da sadrži zapise o prizivanju, vezivanju sudbina,vraćanju duša iz mrtvih. Kada bi je vračara otvorila soba bi zamirisala na gar,vlažnu zemlju i znoj konja. Verovalo se da su to znaci da su „oni s druge strane“ čuli poziv.

6. Plava knjiga – beležnica plavih korica, stara, požutela, sa zamrljanim listovima. U njoj su vračare,vidarke i vidovnjakinje zapisivale kletve, magijske formule, vračanja, prizive i proklestva.

Zabranjene knjige nisu legende da bi se plašili već podsetnik da sve što je moćno ima svoju cenu. Zato se u starim tradicijama kaže: “Neke knjige su prozor, ali neke su ogledalo koje gleda unazad.“

Tatjana Stanojević